Herkomst van park- en watervogels

Eend
De gedomesticeerde eend stamt af van de Wilde eend of Anas platyrhychos die men in alle gematigde streken en dus ook bij ons in het wild kan vinden. Vermoedelijk is de eend voor het eerst gedomesticeerd in het Verre Oosten, waar ze ook nu nog een belangrijke plaats inneemt in de lokale vlees- en eierproductie. Vanuit Azië verhuisde de eend richting onze contreien en onder invloed van verschillende fokrichtingen ontstonden de slanke legeenden, de zware vleeseenden of sierrassen. Het grote verschil tussen wilde eenden enerzijds en gedomesticeerde eenden anderzijds is dat wilde eenden monogaam zijn en tamme eenden niet. Na 28 dagen komen de eendenkuikens uit het ei en lopen direct met de moeder mee.

Muskuseend
Hoewel er uiterlijk verschillende overeenkomsten zijn tussen Muskuseenden of Barbaries enerzijds en tamme eenden anderzijds, zijn het toch twee totaal verschillende diersoorten. Niet alleen verschillen ze sterk van uiterlijk, ook zijn Muskuseenden nagenoeg geluidloos. De voorvader van de Muskuseend, Cairina moschata, is afkomstig uit Midden- en Zuid-Amerika. De oorspronkelijke kleur is zwart met op het vleugeldek een witte vlek die kan variëren in grootte. De typische rode kopwratten zijn bij de originele Muskuseend kleiner en vaak donkerder gekleurd. Hoewel het grote dieren zijn, kunnen ze opmerkelijk goed vliegen. Ze slapen en nestelen zelfs in bomen. In gevangenschap komt de wilde voorouder nagenoeg niet meer fokzuiver voor, aangezien het meestal gaat om kruisingen met gedomesticeerde dieren. Hoewel het twee verschillende soorten zijn, kunnen eenden en Muskuseenden gekruist worden, al zijn deze nakomelingen niet vruchtbaar. Aangezien deze zogenaamde Mulards goede vleesproducenten zijn, worden deze kruisingen vaak commercieel ingezet.

Gans
De gedomesticeerde gans stamt af van twee verschillende soorten die elk op een andere plaats gedomesticeerd werden. In Europa, Noord-Afrika en westelijk Azië stammen de ganzen oorspronkelijk af van de Grauwe gans of Anser anser, die leidde tot de typische Europese landrassen. In China daarentegen vertrok men van de Zwaangans of Anser cygnoides, de stamvader van de knobbelganzen. In tegenstelling tot de Grauwe gans, die in onze streken nog steeds in grote getale voorkomt, behoort de Zwaangans tot de bedreigde diersoorten.
Hoewel het gaat om twee verschillende soorten, zijn hybriden tussen beide mogelijk. Op die manier krijgt men dieren met een 'Europees' type, maar is er toch een kleine knobbel boven de snavel zichtbaar, iets wat men vaak bij rasloze 'boerenganzen' kan vaststellen..

Sommige bronnen beweren dat de domesticatie van ganzen spontaan gebeurd is, aangezien jonge gansjes na het uitkippen elk levend object beschouwen als hun moeder.  Ganzen worden reeds zeer lang gebruikt door de mens voor verschillende doeleinden: vlees (ganzenlever), maar ook dons, schrijfveren en als bewakers.

Kalkoen
De Mexicaanse kalkoen of Meleagris gallopavo werd reeds meer dan 2000 jaar geleden door de Indianen gedomesticeerd. De veren dienden als versiering of om pijlen te stabiliseren en het vlees was een delicatesse voor aristocraten en priesters. De Azteken hadden heuse kalkoenfokkerijen, waar meerdere duizenden dieren bij mekaar gehouden werden. Vanuit Midden-Amerika verzeilde de kalkoen rond 1500 in onze contreien en ontstonden de verschillende kalkoenrassen.

De wilde kalkoen leeft in kleine groepen. Eens per jaar legt de hen een nest van 8 tot 15 eieren, die na 25 tot 31 dagen uitkomen. De kalkoenhen brengt de jongen alleen groot en de dieren blijven bij de moeder tot het najaar (jonge hanen) of zelfs het voorjaar (jonge hennen). Het zijn alleseters, al ligt hun voorkeur bij plantaardig materiaal.

Parelhoen
Het parelhoen is afkomstig uit Afrika, waar zijn voorouder, het Helmparelhoen of Numida meleagris, nog steeds in groepen van 25 tot zelfs 100 dieren over de savanne trekt. In het paarseizoen daarentegen leven de dieren als koppels. De hen legt dan 20 tot 30 eieren die na ongeveer 28 dagen uitkomen. Helmparelhoenders zijn echte omnivoren en voeden zich met zaden, insecten en plantaardig materiaal, maar ook amfibiën en reptielen.
Reeds lang toonde de mens interesse in dit dier. Reeds ten tijde van de Egyptenaren werden parelhoenders afgebeeld, maar ook de Romeinen hielden deze kleurrijke dieren voor het smakelijke vlees. Hun luidruchtig karakter moet men er echter wel bijnemen.

«  
  »
m d w d v z z
 
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 

Volgende activiteiten

25 juni, 2017 - 09:00 - 17:00
20 augustus, 2017 - 14:00 - 23:59
25 augustus, 2017 - 16:00 - 27 augustus, 2017 - 18:00
2 september, 2017 - 14:00 - 4 september, 2017 - 16:00